تبلیغات
حی علی الصلاة - احکام نماز(1)

احکام نماز(1)

نویسنده: مسعود نعمتی نسب دوشنبه 31 فروردین 1394 ساعت 06:09 ب.ظ نظرات

احكام نماز


نماز مهمترین اعمال دینی است كه اگر قبول درگاه خداوند عالم شود، عبادت‎های دیگر هم قبول می‎شود و اگر پذیرفته نشود اعمال دیگر هم قبول نمی‎شود. و همان طور كه اگر انسان شبانه روزی پنج نوبت در نهر آبی شستشو كند، چرك در بدنش نمی‎ماند نمازهای پنجگانه هم انسان را از گناهان پاك می‎كند. و سزاوار است كه انسان نماز را در اول وقت بخواند و كسی كه نماز را پست و سبك شمارد، مانند كسی است كه نماز نمی خواند.

پیغمبر اكرم صلی الله علیه و آله فرمود: كسی كه به نماز اهمیت ندهد و آن را سبك شمارد، سزاوار عذاب آخرت است. روزی حضرت در مسجد تشریف داشتند مردی وارد و مشغول نماز شد و ركوع و سجودش را كاملا به جا نیاورد، حضرت فرمودند: اگر این مرد در حالی كه نمازش اینطور است از دنیا برود، به دین من از دنیا نرفته است، پس انسان باید مواظب باشد كه با عجله و شتابزدگی نماز نخواند و در حال نماز به یاد خدا و با خضوع و خشوع و وقار باشد و متوجه باشد كه با چه كسی سخن می‎گوید و خود را در مقابل عظمت و بزرگی خداوند عالم بسیار پست و ناچیز ببیند و اگر انسان در موقع نماز كاملا به این مطلب توجه كند، از خود بی‎خبر می‎شود، چنان كه در حال نماز تیر را از پای مبارك امیرالمؤمنین علیه‌السلام بیرون كشیدند و آن حضرت متوجه نشدند.

و نیز باید نمازگزار توبه و استغفار نماید و گناهانی كه مانع قبول شدن نماز است، مانند حسد، كبر، غیبت، خوردن حرام، آشامیدن مسكرات و ندادن خمس و زكات بلكه هر معصیتی را ترك كند و هم چنین سزاوار است كارهایی كه ثواب نماز را كم می‎كند به جا نیاورد. مثلاً در حال خواب آلودگی و خودداری از بول به نماز نایستد و در موقع نماز به آسمان نگاه نكند و نیز كارهایی كه ثواب نماز را زیاد می‎كند به جا آورد، مثلاً انگشتری عقیق به دست كند و لباس پاكیزه بپوشد و شانه و مسواك كند و خود را خوشبو نماید.

در ادامه به 118 مسئله درباره نماز و شرایط آن می پردازیم

.

.

.

شرایط لباس نمازگزار

مسأله806. لباس نمازگزار شش شرط دارد:

اول ـ آن كه پاك باشد.

دوم ـ آن كه مباح باشد.

سوم ـ آن كه از اجزاء مردار نباشد.

چهارم ـ آن كه از حیوان حرام گوشت نباشد.

پنجم و ششم ـ آن كه اگر نمازگزار مرد است لباس او ابریشم خالص و طلا بافت نباشد و تفصیل اینها در مسائل آینده گفته می‎شود.

شرط اول

مسأله807. لباس نمازگزار باید پاك باشد، و اگر كسی عمداً با بدن یا لباس نجس نماز بخواند، نمازش باطل است.

مسأله808. كسی كه نمی‎داند با بدن و لباس نجس نماز باطل است، اگر با بدن یا لباس نجس نماز بخواند، بنابر احتیاط لازم نمازش باطل می‎باشد.

مسأله809. اگر به واسطه ندانستن مسأله، چیز نجسی را نداند نجس است، مثلاً نداند عرق كافر نجس است و با آن نماز بخواند نمازش باطل‎است بنابر احتیاط لازم.

مسأله810. اگر نداند كه بدن یا لباسش نجس شده است و بعد از نماز بفهمد، نماز او صحیح است ولی احتیاط مستحب آن است كه اگر وقت دارد، دوباره آن نماز را بخواند.

مسأله811. اگر فراموش كند كه بدن یا لباسش نجس است و در بین نماز یا بعد از آن یادش بیاید، باید نماز را دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضا نماید.

مسأله812. كسی كه در وسعت وقت مشغول نماز است، اگر در بین نماز بدن یا لباس او نجس شود و پیش از آن كه چیزی از نماز را با نجاست بخواند، ملتفت شود كه نجس شده، یا بفهمد بدن یا لباس او نجس است و شك كند كه همان وقت نجس شده یا از پیش نجس بوده، در صورتی كه آب كشیدن بدن یا لباس، یا عوض كردن لباس، یا بیرون آوردن آن، نماز را به هم نمی‎زند، باید در بین نماز بدن یا لباس را آب بكشد، یا لباس را عوض نماید، یا اگر چیز دیگری عورت او را پوشانده، لباس را بیرون آورد، ولی چنان چه طوری باشد كه اگر بدن یا لباس را آب بكشد، یا لباس را عوض كند، یا بیرون آورد، نماز به هم می‎خورد و یا اگر لباس را بیرون آورد برهنه می‎ماند، باید نماز را رها كند و با بدن و لباس پاك نماز بخواند.

مسأله813. كسی كه در تنگی وقت مشغول نماز است، اگر دربین نماز لباس او نجس شود و پیش از آن كه چیزی از نماز را با نجاست بخواند، بفهمد كه نجس شده، یا بفهمد كه لباس او نجس است و شك كند كه همان وقت نجس شده یا از پیش نجس بوده، در صورتی كه آب كشیدن یا عوض كردن یا بیرون آوردن لباس، نماز را به هم نمی‎زند و می‎تواند لباس را بیرون آورد، باید لباس را آب بكشد یا عوض كند، یا اگر چیز دیگری عورت او را پوشانده لباس را بیرون آورد و نماز را تمام كند اما اگر چیز دیگری عورت او را نپوشانده و لباس را هم نمی‎تواند آب بكشد یا عوض كند و بقدر تبدیل یا تطهیر و درك یك ركعت وقت ندارد در همان لباس نماز بخواند.

مسأله814. كسی كه در تنگی وقت مشغول نماز است، اگر در بین نماز بدن او نجس شود و پیش از آن كه چیزی از نماز را با نجاست بخواند ملتفت شود كه نجس شده، یا بفهمد بدن او نجس است و شك كند كه همان وقت نجس شده یا از پیش نجس بوده، در صورتی كه آب كشیدن بدن نماز را به هم نمی‎زند، باید آب بكشد و اگر نماز را به هم می‎زند و بقدر تطهیر و درك یك ركعت وقت ندارد، باید با همان حال نماز را تمام كند و نماز او صحیح است.

مسأله815. كسی كه در پاك بودن بدن یا لباس خود شك دارد، چنان چه نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد كه بدن یا لباسش نجس بوده، نماز او صحیح است.

مسأله816. اگر لباس را آب بكشد و یقین كند كه پاك شده است و با آن نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد پاك نشده نمازی را كه خوانده صحیح است.

مسأله817. اگر خونی در بدن یا لباس خود به بیند و یقین كند كه از خون‎های نجس نیست، مثلاً یقین كند كه خون پشه است، چنان چه بعد از نماز بفهمد از خون‎هایی بوده كه نمی‎شود با آن نماز خواند، نماز او صحیح است.

مسأله818. اگر یقین كند خونی كه در بدن یا لباس اوست خون نجسی است كه نماز با آن صحیح است مثلاً یقین كند خون زخم و دمل است، چنان چه بعد از نماز بفهمد خونی بوده كه نماز با آن باطل است، احتیاط واجب آن است كه نماز را دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضا نماید.

مسأله819. اگر نجس‎بودن چیزی را فراموش كند و بدن یا لباسش با رطوبت به آن برسد و در حال فراموشی نماز بخواند و بعد از نماز یادش بیاید، نماز او صحیح است. ولی اگر بدنش با رطوبت به چیزی كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد و بدون این كه خود را آب بكشد، غسل كند و نماز بخواند، غسل و نمازش باطل است و نیز اگر اعضاء وضو با رطوبت به چیزی كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد و پیش از آن كه آنجا را آب بكشد وضو بگیرد و نماز بخواند، وضو و نمازش باطل می‎باشد.

مسأله820. كسی كه یك لباس دارد، اگر بدن و لباس نجس شود و به اندازه آب كشیدن یكی از آنها آب داشته باشد، بهتر این است كه بدن را آب بكشد و با همان لباس نماز بخواند و احتیاطاً هم به دستوری كه برای برهنگان است نماز را اعاده نماید ولی اگر مثلاً نجاست یكی بول است كه اگر بخواهد با آب قلیل آب بكشد باید دو مرتبه آب روی آن بریزد و دیگری خون است كه یك مرتبه ریختن آب روی آن كافیست باید آن را كه به بول نجس شده آب بكشد.

مسأله821. كسی كه غیراز لباس نجس لباس دیگری ندارد، با همان لباس نماز بخواند و بنابر احتیاط مستحب هم نماز را به دستوری كه برای برهنگان گفته شد به جا آورد.

مسأله822. كسی كه دو لباس دارد، اگر بداند یكی از آنها نجس است و نداند كدام یك آنهاست، چنان چه وقت دارد، باید با هر دو لباس نماز بخواند مثلاً اگر می‎خواهد نماز ظهر و عصر بخواند باید با هر كدام یك نماز ظهر و یك نماز عصر بخواند، ولی اگر وقت تنگ است، با یكی از آن دو لباس نماز بخواند كافی است.

شرط دوم

مسأله823. لباس نمازگزار باید مباح باشد و كسی كه می‎داند پوشیدن لباس غصبی حرام است، اگر عمداً در لباس غصبی یا در لباسی كه نخ یا تكمه یا چیز دیگر آن غصبی است نماز بخواند، باطل است.

مسأله824. كسی‎كه می‎داند پوشیدن لباس‎غصبی حرام است، ولی نمی‎داند نماز را باطل می‎كند، اگر عمداً با لباس غصبی نماز بخواند نمازش باطل است.

مسأله825. اگر نداند یا فراموش كند كه لباس او غصبی است و با آن نماز بخواند، نمازش صحیح است ولی‎اگر كسی‎خودش لباسی را غصب نماید و فراموش كند كه غصب كرده است و با آن نماز بخواند، نمازش باطل است بنابر احتیاط لازم.

مسأله826. اگر نداند یا فراموش كند كه لباس او غصبی است و در بین نماز بفهمد، چنان چه چیز دیگری عورت او را پوشانده است و می‎تواند فوراً یا بدون این كه موالات ـ یعنی پی‎درپی بودن ـ نماز به هم بخورد، لباس غصبی را بیرون آورد، باید آن را بیرون آورد و نمازش صحیح است ولی در صورت نسیان اگر خودش لباس را غصب كرده باشد گذشت كه بنابر احتیاط لازم نماز را اعاده كند، و اگر چیز دیگری عورت او را نپوشانده، یا نمی‎تواند لباس غصبی را فوراً بیرون آورد، یا اگر بیرون آورد، پی‎درپی بودن نماز به هم می‎خورد در صورتی كه به مقدار یك ركعت هم وقت داشته باشد، باید نماز را رها كند و با لباس غیر غصبی نماز بخواند و اگر به این مقدار وقت ندارد، باید در حال نماز لباس را بیرون آورد و به دستور نماز برهنگان نماز را تمام نماید.

مسأله827. اگر كسی برای حفظ جانش با لباس غصبی نماز بخواند، یا مثلاً برای این كه دزد لباس غصبی را نبرد با آن نماز بخواند، نمازش صحیح است.

مسأله828. اگر با عین پولی كه خمس یا زكات آن را نداده لباس بخرد چنان چه در حال نماز به غصب بودن آن ملتفت باشد نماز خواندن در آن لباس باطل است، و در صورت عدم التفات نماز صحیح است، و اگر جاهل مقصر بحكم مسأله است بنابر احتیاط لازم باید نماز را اعاده كند.

شرط سوم

مسأله829. لباس نمازگزار باید از اجزاء حیوان مرده‎ای كه خون جهنده دارد یعنی، حیوانی كه اگر رگش را ببرند خون از آن جستن می‎كند، نباشد، بلكه اگر از حیوان مرده‎ای كه مانند ماهی و مار خون جهنده ندارد لباس تهیه كنند، احتیاط واجب آن است كه با آن نماز نخواند.

مسأله830. هر گاه چیزی از مردار مانند گوشت و پوست آن كه روح داشته همراه نمازگزار باشد، اگر چه لباس او نباشد بنابر احتیاط نمازش باطل است.

مسأله831. اگر چیزی از مردار حلال گوشت مانند مو و پشم كه روح ندارد همراه نمازگزار باشد، یا با لباسی كه از آنها تهیه كرده‎اند، نماز بخواند نمازش صحیح است.

شرط چهارم

مسأله832. لباس نمازگزار باید از حیوان حرام گوشت نباشد و اگر مویی از آن هم همراه او باشد، نمازش باطل است.

مسأله833. اگر آب دهان یا بینی یا رطوبت دیگری از حیوان حرام گوشت مانند گربه بر بدن یا لباس نمازگزار باشد، چنان چه تر باشد نماز باطل و اگر خشك شده و عین آن بر طرف شده باشد نماز صحیح است.

مسأله834. اگر مو و عرق و آب دهان كسی بر بدن یا لباس نمازگزار باشد، اشكال ندارد و هم چنین است اگر مروارید و موم و عسل همراه او باشد.

مسأله835. اگر شك داشته باشد كه لباسی از حیوان حلال گوشت است یا حرام گوشت، چه در داخله تهیه شده باشد چه در خارجه، جایز است با آن نماز بخواند.

مسأله836. تكمه صدفی و مانند آن كه معلوم نیست از حیوان حرام گوشت است، نماز خواندن با آن مانعی ندارد.

مسأله837. پوشیدن خز خالص در نماز اشكال ندارد، و احتیاط واجب آن است كه با پوست سنجاب نماز نخوانند.

مسأله838. اگر با لباسی كه نمی‎داند یا فراموش كرده كه از حیوان حرام گوشت است، نماز بخواند نماز او صحیح است.

شرط پنجم

مسأله839. پوشیدن لباس طلا بافت در هر حال برای مرد حرام و نماز با آن باطل است، ولی برای زن در نماز و غیر نماز اشكال ندارد.

مسأله840. زینت كردن به طلا ـ مثل آویختن زنجیر طلا به سینه و انگشتر طلا به دست كردن و بستن ساعت مچی طلا ـ برای مرد حرام و نماز خواندن با آنها باطل است و احتیاط واجب آن است كه از استعمال عینك طلا هم خودداری كند، ولی زینت كردن به طلا، برای زن در نماز و غیر نماز اشكال ندارد.

مسأله841. اگر مردی نداند یا فراموش كند كه انگشتر یا لباس او از طلا است یا شك داشته باشد و با آن نماز بخواند، نمازش صحیح است.

شرط ششم

مسأله842. لباس مرد نمازگزار حتی عرقچین و بند شلوار او نیز بنابر احتیاط باید ابریشم خالص نباشد و در غیر نماز هم پوشیدن آن برای مرد حرام است.

مسأله843. اگر تمام آستر لباس یا مقداری از آن كه زیادتر از چهار انگشت بسته است ابریشم خالص باشد، پوشیدن آن برای مرد حرام و نماز در آن باطل است.

مسأله844. پوشیدن لباسی را كه نمی‎داند از ابریشم خالص است یا چیز دیگر، جایز است و نماز در آن اشكال ندارد.

مسأله845. دستمال ابریشمی و مانند آن اگر در جیب مرد باشد، اشكال ندارد و نماز را باطل نمی‎كند.

مسأله846. پوشیدن لباس ابریشمی برای زن، در نماز و غیر نماز اشكال ندارد.

مسأله847. پوشیدن لباس غصبی و ابریشمی خالص و طلا بافت و لباسی كه از مردار تهیه شده در حال ناچاری مانعی ندارد و نیز كسی كه ناچار است لباس بپوشد و لباس دیگری غیر از اینها ندارد، می‎تواند با این لباس‎ها نماز بخواند.

مسأله848. اگر غیر از لباس غصبی و لباسی كه از مردار تهیه شده، لباس دیگری ندارد و ناچار نیست لباس بپوشد، باید به دستوری كه برای برهنگان گفته شد نماز بخواند.

مسأله849. اگر غیر از لباسی كه از حیوان حرام گوشت تهیه شده لباس دیگری ندارد، چنان چه در پوشیدن لباس ناچار باشد، می‎تواند با همان لباس نماز بخواند و اگر ناچار نباشد، باید به دستوری كه برای برهنگان گفته شد نماز را به جا آورد.

مسأله850. اگر مرد غیر از لباس ابریشمی خالص یا طلا بافت، لباس دیگری نداشته باشد، چنان چه در پوشیدن لباس ناچار نباشد، باید به دستوری كه برای برهنگان گفته شد نماز را به جا آورد.

مسأله851. اگر چیزی ندارد كه در نماز عورت خود را با آن بپوشاند، واجب است اگر چه به كرایه یا خریداری باشد، تهیه نماید ولی اگر تهیه آن به قدری پول لازم دارد كه نسبت به دارایی او زیاد است، یا طوری است كه اگر پول را به مصرف لباس برساند، بحال او ضرر دارد مختار است به دستوری كه برای برهنگان گفته شد نماز بخواند، یا تحمل ضرر كند و با لباس نماز بخواند.

مسأله852. كسی كه لباس ندارد اگر دیگری لباس باو ببخشد یا عاریه دهد، چنان چه قبول كردن آن برای او مشقت نداشته باشد، باید قبول كند بلكه اگر عاریه كردن یا طلب بخشش برای او سخت نیست، باید از كسی كه لباس دارد، طلب بخشش یا عاریه نماید.

مسأله853. پوشیدن لباسی كه پارچه یا رنگ یا دوخت آن برای كسی كه می‎خواهد

آن را بپوشد معمول نیست و موجب توهین یا شهرت او می‎شود حرام است، ولی اگر با آن لباس نماز بخواند اشكال ندارد.

مسأله854. احتیاط واجب آن است كه مرد لباس زنانه و زن لباس مردانه نپوشد، ولی اگر با آن لباس نماز بخواند اشكال ندارد.

مسأله855. كسی كه باید خوابیده نماز بخواند، اگر برهنه باشد و لحاف او نجس یا ابریشم خالص یا از اجزاء حیوان حرام گوشت باشد، احتیاط واجب آن است كه در نماز، خود را با آن نپوشاند.

مواردی كه لازم نیست بدن و لباس نمازگزار پاك باشد

مسأله856. در سه صورت اگر بدن یا لباس نمازگزار نجس باشد، نماز او صحیح است:

اول ـ آن كه به واسطه زخم یا جراحت یا دملی كه در بدن او است، لباس یا بدنش به خون آلوده شده باشد.

دوم ـ آن كه بدن یا لباس او به مقدار كمتر از درهم ـ كه تقریباً به اندازه یك اشرفی می‎شود ـ به خون آلوده باشد.

سوم ـ آن كه ناچار باشد با بدن یا لباس نجس نماز بخواند. و در دو صورت اگر فقط لباس نمازگزار نجس باشد، نماز او صحیح است:

الف ـ آن كه لباس‎های كوچك او مانند جوراب و عرقچین نجس باشد.

ب ـ آن كه لباس زنی كه پرستار بچه است نجس شده باشد و احكام این پنج صورت مفصلاً در مسائل بعد گفته می‎شود.

مسأله857. اگر در بدن یا لباس نمازگزار، خون زخم یا جراحت یا دمل باشد چنان چه طوری است كه آب كشیدن بدن یا لباس یا عوض كردن لباس برای بیشتر مردم سخت است، تا وقتی كه زخم یا جراحت یا دمل خوب نشده می‎تواند با آن خون نماز بخواند. و هم چنین است اگر چركی كه با خون بیرون آمده یا دوایی كه روی زخم گذاشته‎اند و نجس شده، در بدن یا لباس او باشد.

مسأله858. اگر خون بریدگی یا زخمی كه به زودی خوب می‎شود و شستن آن آسان است، و از درهم زیادتر است در بدن یا لباس نمازگزار باشد، نماز او باطل است.

مسأله859. اگر جایی از بدن یا لباس كه با زخم فاصله دارد، به رطوبت زخم نجس شود، جایز نیست با آن نماز بخواند. ولی اگر مقداری از بدن یا لباس كه معمولا به رطوبت زخم آلوده می‎شود، به رطوبت آن نجس شود، نماز خواندن با آن مانعی ندارد.

مسأله860. اگر از زخمی كه توی دهان و بینی و مانند اینها است، خونی به بدن یا لباس برسد در صورتی كه زیادتر از متعارف تجاوز به اطراف نكرده باشد نماز با آن صحیح است، اگر چه احتیاط آن است كه با آن نماز نخواند و هم چنین است خون بواسیر در صورتی كه دانه‎هایش بیرون نباشد، و اما با خون بواسیری كه دانه‎های آن بیرون است می‎شود نماز خواند و مراعات این احتیاط لازم نیست.

مسأله861. كسی كه بدنش زخم است، اگر در بدن یا لباس خود خونی كه بیشتر از درهم است ببیند و نداند از زخم است یا خون دیگر احتیاط این است كه با آن نماز نخواند.

مسأله862. اگرچند زخم‎در بدن باشد و بطوری نزدیك هم باشند كه یك زخم حساب شود، تا وقتی همه خوب نشده‎اند، نماز خواندن با خون آنها اشكال ندارد ولی اگر به قدری از هم دور باشند كه هركدام یك زخم حساب‎شود، هر كدام كه خوب شد، باید برای نماز، بدن و لباس را از خون آن آب بكشد اگر مجموع زیادتر از درهم باشد.

مسأله863. اگر سر سوزنی خون سگ یا خوك یا كافر، یا مردار، یا حیوان حرام گوشت یا حیض و بنابر احتیاط خون نفاس یا استحاضه در بدن، یا لباس نمازگزار باشد نماز او باطل است. ولی خون‎های دیگر مثل خون بدن انسان یا خون حیوان حلال گوشت اگر چه در چند جای بدن و لباس باشد در صورتی كه روی هم كمتر از درهم باشد، ـ كه تقریباً به اندازه یك اشرفی می‎شود ـ نماز خواندن با آن اشكال ندارد.

مسأله864. خونی كه به لباس بی‎آستر بریزد و به پشت آن برسد، یك خون حساب می‎شود ولی اگر پشت آن، جدا خونی شود و به واسطه اتصال یك خون حساب نشود، باید هر كدام را جدا حساب نمود پس اگر خونی كه در پشت و روی لباس است روی هم كمتر از درهم باشد، نماز با آن صحیح و اگر بیشتر باشد، نماز با آن باطل است.

مسأله865. اگر خون، روی لباسی كه آستر دارد بریزد و به آستر آن برسد و یا به آستر بریزد و روی لباس خونی شود، باید هر كدام را جدا حساب نمود، پس اگر خون روی لباس و آستر، كمتر از درهم باشد، نماز با آن صحیح و اگر بیشتر باشد نماز با آن باطل است.

مسأله866. اگر خون بدن یا لباس كمتر از درهم باشد و رطوبتی به آن برسد در صورتی كه خون و رطوبتی كه به آن رسیده به اندازه درهم یا بیشتر شود و اطراف را آلوده كند، نماز با آن باطل است بلكه اگر رطوبت و خون به اندازه درهم، هم نشود و اطراف را هم آلوده نكند، نماز خواندن با آن اشكال دارد مگر آن كه آب در خون مستهلك شود.

مسأله867. اگر بدن یا لباس خونی نشود ولی به واسطه رسیدن به خون، نجس شود ـ اگر چه مقداری كه نجس شده كمتر از درهم باشد ـ نمی‎شود با آن نماز خواند.

مسأله868. اگر خونی كه در بدن یا لباس است كمتر از درهم باشد و نجاست دیگری به آن برسد ـ مثلاً یك قطره بول روی آن بریزد ـ نماز خواندن با آن جایز نیست.

مسأله869. اگر لباس‎های كوچك نمازگزار مثل عرقچین و جوراب كه نمی‎شود با آنها عورت را پوشانید نجس باشد ـ چنان چه از مردار، یا حیوان حرام گوشت درست نشده باشد ـ نماز با آنها صحیح است و نیز اگر با انگشتر نجس نماز بخواند اشكال ندارد.

مسأله870. احتیاط مستحب آن است كه چیز نجس كه ساتر عورت نباشد مانند دستمال و كلید و چاقوی نجس همراه نمازگزار نباشد.

مسأله871. مادری كه پرستار بچه است و بیشتر از یك لباس ندارد، چنان چه نتواند لباس دیگر بخرد، یا كرایه كند و یا عاریه نماید، هر گاه شبانه روزی یك مرتبه لباس خود را آب بكشد، اگر چه تا روز دیگر لباسش به بول بچه نجس شود می‎تواند با آن لباس نماز بخواند، ولی احتیاط واجب آن است كه لباس خود را طرف عصر برای نماز ظهر و عصر آب بكشد و نیز اگر بیشتر از یك لباس دارد ولی ناچاراست كه همه آنها را بپوشد، چنان چه شبانه روزی یك مرتبه همه آنها را آب بكشد كافی است و در این كه پرستار بچه اگر مادر او نباشد این حكم را داشته باشد اشكال است.

مسأله872. مردی كه پرستار بچه است اگر لباسش به بول بچه نجس شود نمی‎تواند با آن لباس نماز بخواند.

مستحبات لباس نمازگزار

مسأله873. چند چیز در لباس نمازگزار مستحب است كه از آن جمله است: عمامه با تحت الحنك، پوشیدن عبا و لباس سفید و پاكیزه ترین لباس‎ها و استعمال بوی خوش و دست كردن انگشتر عقیق.

مكروهات لباس نمازگزار

مسأله874. چند چیز در لباس نمازگزار مكروه است و از آن جمله است: پوشیدن لباس سیاه و چرك و تنگ و لباس شرابخوار و لباس كسی كه از نجاست پرهیز نمی‎كند و لباسی كه نقش صورت دارد و نیز باز بودن تكمه‎های لباس و دست كردن انگشتری كه نقش صورت دارد مكروه می‎باشد.

احکام نماز(2)